1 içerik bu etiketle ilişkilendirilmiş
Modern popüler bilim söylemi, kâinatın 93 milyar ışık yılına yayılan akıl almaz büyüklüğünü ve 2 trilyon galaksiyi öne sürerek insanı "uçsuz bucaksız bir karanlıkta kaybolmuş önemsiz bir toz zerresi" olarak yaftalar. Oysa hem modern teorik fizik hem de ontolojik mantık bu iddiayı temelinden çürütmektedir. Boyut ile değer arasındaki farkı unutan bu mekanik bakışın aksine; Antropik İlke (İnsani İlke) evrendeki tüm fizik sabitlerinin bilinçli bir gözlemciyi barındırmak üzere hassasça ayarlandığını göstermekte; kuantum mekaniği ise gerçekliğin tamamlanması için şuurlu bir "gözlemciye" duyulan zorunlu ihtiyacı ortaya koymaktadır. Bu makalede; bilincin maddeye indirgenemezliği ("Zor Problem"), sergi-seyirci ilişkisi ve ayna metaforu çözümlenmektedir. Bediüzzaman Said Nursi'nin Sözler (11. Söz) ve Şualar'da vazettiği "Dellâl, Seyirci ve Âyna" formülü ile Kur'an'ın "Halife ve Emanet" kavramları ekseninde; insanın evrende kaybolmuş bir kazazede değil, kâinat sarayının en şerefli misafiri ve bilinçli şahidi olduğu ispatlanmaktadır.
12 Eylül 2026
